Podrząd: PASSERI Linnaeus, 1758 - ŚPIEWAJĄCE

Podrząd siostrzany w stosunku do Tyranni. Przyjęty porządek systematyczny w obrębie Passeri bazuje na kompilacji szeregu badań (zob. przegląd w Cracraft, 2014). Śpiewające dzielą się na 6 sukcesywnych odgałęzień (tu w randze infrarzędów): Menurides, Climacterides, Meliphagides, Orthonychides, Corvides i Passerides (zob. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002a,b, 2014, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015). Badania na poziomie genomów potwierdziły przyjęty podział (Moyle et al., 2016).

Infrarząd: MENURIDES Sharpe, 1891

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Ericson et al., 2014, Prum et al., 2015, Moyle et al., 2016).

Rodzina: MENURIDAE Lesson, 1828 - LIROGONY - LYREBIRDS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina najbliżej spokrewniona z gąszczakami (Atrichornithidae) (Chesser & ten Have, 2007, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015).

Rodzaj: Menura Latham, 1801 (f.)


Rodzina: ATRICHORNITHIDAE Stejneger, 1885 - GĄSZCZAKI - SCRUBBIRDS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina najbliżej spokrewniona z lirogonami (Menuridae) (Chesser & ten Have, 2007, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015).

Rodzaj: Atrichornis Stejneger, 1885 (m.)


Infrarząd: CLIMACTERIDES

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. Barker et al., 2002, 2004, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Ericson et al., 2014, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016).

Rodzina: PTILONORHYNCHIDAE Gray,GR, 1841 - ALTANNIKI - BOWERBIRDS

Wersja: 2017-03-18
8 rodzajów, 19 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z korołazami (Climacteridae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Przyjęty porządek systematyczny wymaga rewizji taksonomicznej (zob. Kusmierski et al., 1997, Christidis & Boles, 2008, i niepubl. badania Zwiers, 2009).

Rodzaj: Ailuroedus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Scenopoeetes Coues, 1891 (m.)

Rodzaj: Archboldia Rand, 1940 (f.)

Rodzaj: Amblyornis Elliot, 1872 (f.)

Rodzaj: Prionodura De Vis, 1883 (f.)

Rodzaj: Sericulus Swainson, 1825 (m.)

Rodzaj: Ptilonorhynchus Kuhl, 1820 (m.)

Rodzaj: Chlamydera Gould, 1837 (f.)


Rodzina: CLIMACTERIDAE de Selys-Longchamps, 1839 - KOROŁAZY - AUSTRALIAN TREECREEPERS

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 7 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z altannikami (Ptilonorhynchidae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Prum et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Cormobates Mathews, 1922 (f.)

Rodzaj: Climacteris Temminck, 1820 (m.)


Infrarząd: MELIPHAGIDES

Dobrze zdefiniowany takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002b, 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Przyjęty porządek systematyczny (rodziny) w obrębie Meliphagides dobrze poparty i bazuje na badaniach Barker et al. (2004), Driskell & Christidis (2004), Driskell et al. (2007), Gardner et al. (2010), Zuccon & Ericson (2012) i Marki et al. (2017): (Maluridae (Dasyornithidae (Meliphagidae (Pardalotidae + Acanthizidae))))). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż lamparciki (Pardalotidae) i buszówkowate (Acanthizidae) powinny zostać połączone w jedną rodzinę (Pardalotidae), lecz zob. Marki et al. (2017).

Rodzina: MALURIDAE Swainson, 1831 - CHWOSTKOWATE - FAIRYWRENS AND GRASSWRENS

Wersja: 2017-07-10
2 podrodziny, 6 rodzajów, 33 gatunki
Systematyka: Porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) bazuje na Christidis et al. (2010), Driskell et al. (2011) i Marki et al. (2017); zob. również Gardner et al. (2010), Lee et al. (2012) i McLean et al. (2012). Porządek w obrębie rodzaju Stipiturus za Marki et al. (2017).

Podrodzina: MALURINAE Swainson, 1831 - CHWOSTKI

Rodzaj: Sipodotus Mathews, 1928 (m.)

Rodzaj: Clytomyias Sharpe, 1879 (m.)

Rodzaj: Chenorhamphus Oustalet, 1878 (m.)

Rodzaj: Malurus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Stipiturus Lesson, 1831 (m.)

Podrodzina: AMYTORNITHINAE Mathews, 1946 - ZIELAKI

Rodzaj: Amytornis Stejneger, 1885 (m.)


Rodzina: DASYORNITHIDAE Schodde, 1975 - KOLCOPIÓRKI - BRISTLEBIRDS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina dawniej włączana do rodziny buszówkowatych (Acanthizidae), lecz zob. Schodde & Mason (1999), Driskell & Christidis (2004), Gardner et al. (2010) i Marki et al. (2017). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Dasyornis za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Dasyornis Vigors & Horsfield, 1827 (m.)


Rodzina: MELIPHAGIDAE Vigors, 1825 - MIODOJADY - HONEYEATERS

Wersja: 2017-03-18
50 rodzajów, 181 gatunków (w tym 1 wymarły)
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na Marki et al. (2017); zob. również Driskell & Christidis (2004), Gardner et al. (2010), Nyári & Joseph (2011), Andersen et al. (2014b) i Joseph et al. (2014b), oraz również Higgins et al. (2008). Na podstawie powyższych badań w obrębię miodojadów można wyróżnić 7 grup rodzajów, których wzajemne pokrewieństwo, jak również w obrębie niektórych z tych grup nie zostało dostatecznie określone: (1) Myza; (2) Acanthorhynchus; (3) Gliciphila do Ptiloprora; (4) Stresemannia do Melipotes; (5) Stomiopera do Meliphaga; (6) Cissomela do Foulehaio i (7) Xanthotis do Myzomela. Ostatnie badania sugerują, iż rodzaje Gymnomyza (Andersen et al., 2014b, Marki et al., 2017), Pycnopygius i Conopophila (Marki et al., 2017) nie są monofiletyczne; potrzeba dalszych badań. Do miodojadów dawniej zaliczano również rodzaje: Apalopteron i Cleptornis (obecnie zaliczane do szlarników Zosteropidae; zob. Sibley & Monroe, 1990, Springer et al., 1995, Moyle et al., 2009b), Oedistoma i Toxorhamphus (obecnie osobna rodzina - jagodziaki Melanocharitidae; zob. Sibley & Monroe, 1990, Barker et al., 2002, 2004, Beresford et al., 2005, Driskell et al., 2007), Promerops (obecnie osobna rodzina - dudkowce Promeropidae; zob. Barker et al., 2004, Beresford et al., 2005, Driskell et al., 2007), Notiomystis (obecnie osobna rodzina - miodniki Notiomystidae; zob. Ewen et al., 2006, Driskell et al., 2007), Moho i Chaetoptila (obecnie osobna rodzina - reliktowce Mohoidae; zob. Fleischer et al., 2008); ponadto rodzaje Epthianura i Ashbyia czasami są umieszczane w osobnej rodzinie - Epthianuridae Legge, 1887 (np. Mathews, 2007), lecz zob. m.in. Driskell & Christidis (2004) i Driskell et al. (2007). Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Philemon za Jønsson et al. (2016b) i Marki et al. (2017), Ptiloprora, Caligavis, Melidectes, Lichmera i Myzomela za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Myza Meyer,AB & Wiglesworth, 1895 (f.)

Rodzaj: Acanthorhynchus Gould, 1837 (m.)

Rodzaj: Certhionyx Lesson, 1830 (m.)

Rodzaj: Prosthemadera Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Anthornis Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Gliciphila Swainson, 1837 (f.) S

Rodzaj: Melionyx Iredale, 1956 (m.) S

Rodzaj: Glycichaera Salvadori, 1878 (f.)

Rodzaj: Ptiloprora De Vis, 1894 (f.)

Rodzaj: Stresemannia Meise, 1950 (f.)

Rodzaj: Ramsayornis Mathews, 1912 (m.)

Rodzaj: Conopophila Reichenbach, 1852 (f.)

Rodzaj: Ashbyia North, 1911 (f.)

Rodzaj: Epthianura Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Melilestes Salvadori, 1876 (m.)

Rodzaj: Timeliopsis Salvadori, 1876 (f.)

Rodzaj: Macgregoria De Vis, 1897 (f.)

Rodzaj: Melipotes Sclater,PL, 1874 (m.)

Rodzaj: Stomiopera Reichenbach, 1852 (f.)

Rodzaj: Acanthagenys Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Anthochaera Vigors & Horsfield, 1827 (f.)

Rodzaj: Bolemoreus Nyári & Joseph, 2011 (m.)

Rodzaj: Gavicalis Schodde & Mason, 1999 (m.)

Rodzaj: Ptilotula Mathews, 1912 (f.)

Rodzaj: Caligavis Iredale, 1956 (f.)

Rodzaj: Purnella Mathews, 1914 (f.)

Rodzaj: Lichenostomus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Manorina Vieillot, 1818 (f.)

Rodzaj: Melidectes Sclater,PL, 1874 (m.)

Rodzaj: Meliphaga Lewin, 1808 (f.)

Rodzaj: Cissomela Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Trichodere North, 1912 (f.)

Rodzaj: Phylidonyris Lesson, 1830 (m.)

Rodzaj: Lichmera Cabanis, 1851(f.)

Rodzaj: Nesoptilotis Mathews, 1913 (f.)

Rodzaj: Entomyzon Swainson, 1825 (m.)

Rodzaj: Melithreptus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Meliarchus Salvadori, 1880 (m.)

Rodzaj: Guadalcanaria Hartert,E, 1929 (f.)

Rodzaj: Gymnomyza Reichenow, 1914 (f.)

Rodzaj: Foulehaio Reichenbach, 1852 (m.) S

Rodzaj: Xanthotis Reichenbach, 1852 (m.)

Rodzaj: Plectorhyncha Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Grantiella Mathews, 1911 (f.)

Rodzaj: Pycnopygius Salvadori, 1880 (m.) S

Rodzaj: Philemon Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Sugomel Mathews, 1922 (n.)

Rodzaj: Vosea Gilliard, 1960 (f.) S

Rodzaj: Melitograis Sundevall, 1872 (f.)

Rodzaj: Myzomela Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Rodzina: PARDALOTIDAE Strickland, 1842 - LAMPARCIKI - PARDALOTES

Wersja: 2017-05-12
1 rodzaj, 4 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina blisko spokrewniona z buszówkowatymi (Acanthizidae). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż obie rodziny powinny ze sobą być połączone, lecz zob. Marki et al. (2017). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pardalotus za Marki et al. (2017).

Rodzaj: Pardalotus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: ACANTHIZIDAE Bonaparte, 1854 - BUSZÓWKOWATE - GERYGONES AND THORNBILLS

Wersja: 2017-03-18
2 podrodziny, 13 rodzajów, 61 gatunków (w tym 1 wymarły)
Systematyka: Rodzina blisko spokrewniona z lamparcikami (Pardalotidae). Badania Nyári & Joseph (2012) sugerują, iż obie rodziny powinny ze sobą być połączone, lecz zob. Marki et al. (2017). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Gardner et al. (2010), Nyári & Joseph (2012) i Marki et al. (2017); zob. też Norman et al. (2009a) (pozycja systematyczna rodzaju Pachycare) oraz Christidis & Boles (2008). Schodde & Christidis (2014) zaproponowali umieszczenie rodzaju Oreoscopus w osobnej nowej podrodzinie - Oreoscopinae, lecz zob. Cracraft (2014). Marki et al. (2017) sugerują, iż rodzaj Crateroscelis nie jest monofiletyczny względem Origma; potrzeba dalszych badań. Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Sericornis za Marki et al. (2017).

Podrodzina: PACHYCAREINAE Schodde & Christidis, 2014 - ZŁOTOLICZKI

Rodzaj: Pachycare Gould, 1876 (n.)

Rodzaj: Oreoscopus North, 1905 (m.)

Podrodzina: ACANTHIZINAE Bonaparte, 1854 - BUSZÓWKI

Rodzaj: Gerygone Gould, 1841 (f.)

Rodzaj: Smicrornis Gould, 1843(m.)

Rodzaj: Pycnoptilus Gould, 1851 (m.)

Rodzaj: Pyrrholaemus Gould, 1841 (m.)

Rodzaj: Calamanthus Gould, 1838 (m.)

Rodzaj: Origma Gould, 1838 (f.)

Rodzaj: Crateroscelis Sharpe, 1883 (f.)

Rodzaj: Sericornis Gould, 1838 (m.)

Rodzaj: Acanthornis Legge, 1887 (f.)

Rodzaj: Aphelocephala Oberholser, 1899 (f.)

Rodzaj: Acanthiza Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Infrarząd: ORTHONYCHIDES

Takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli podrzędu Passeri (zob. m.in. Barker et al.,, 2002, 2004, Ericson et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Status Orthonychides był do niedawna niejasny (por. Barker et al., 2002, 2004, Ericson et al., 2002b, Driskell et al., 2007, Irestedt & Ohlson, 2008, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Ericson et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015), lecz zob. Moyle et al. (2016).

Rodzina: ORTHONYCHIDAE Gray,GR, 1840 - ZIEMNODROZDY - LOGRUNNERS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina. Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Orthonyx za Joseph et al. (2001) i Norman et al. (2002).

Rodzaj: Orthonyx Temminck, 1820 (m.)


Rodzina: POMATOSTOMIDAE Schodde, 1975 - STADNIAKI - AUSTRALASIAN BABBLERS

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 5 gatunków
Systematyka: Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Garritornis Iredale, 1956 (m.)

Rodzaj: Pomatostomus Cabanis, 1851 (m.)


Infrarząd: CORVIDES Wagler, 1830

Dobrze zdefiniowany takson siostrzany w stosunku do infrarzędu Passerides, przy czym pokrewieństwo w jego obrębie nie zostało w stopniu dostatecznym określone (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Fuchs et al., 2006b, Moyle et al., 2006b, Reddy & Cracraft, 2007, Irestedt & Ohlson, 2008, Irestedt et al., 2008, Jønsson et al., 2008b, 2011, Norman et al., 2009b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Selvatti et al., 2015, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Aggerbeck et al. (2014) wyróżniają w obrębie Corvides 4 sukcesywne odgałęzienia: (1) Mohouidae; (2) (Oriolidae, Paramythiidae, Vireonidae, Psophodidae, Eulacestomatidae, Neosittidae, Pachycephalidae, Oreoicidae, Falcunculidae, Cinclosomatidae); (3) (Campephagidae + Malaconotoidea) i (4) Corvoidea, lecz zob. Cracraft (2014). Jønsson et al. (2016a) potwierdzili ogólny podział zaproponowany przez Aggerbeck et al. (2014) za wyjątkiem pozycji rodziny Neosittidae. Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) wskazują z kolei, iż Corvides składają się z 6 sukcesywnych odgałęzień: (1) Cinclosomatidae; (2) Campephagidae; (3) (Mohouidae + Neosittidae); (4) "Orioloidea" (Eulacestomatidae, Psophodidae, Oreoicidae, Falcunculidae, Pachycephalidae, Oriolidae, Paramythiidae, Vireonidae); (5) Malaconotoidea (sensu Cracraft, 2014) i (6) Corvoidea (sensu Cracraft, 2014); potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań (zob. również niepublikowane badania Oliveros, 2015).

Rodzina: CINCLOSOMATIDAE Bonaparte, 1854 - PIESZAKI - QUAIL-THRUSHES AND JEWEL-BABBLERS

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 10 gatunków
Systematyka: Takson siostrzany w stosunku do pozostałych przedstawicieli infrarzędu Corvides (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015), lecz zob. również Aggerbeck et al. (2014). Pieszaki były dawniej umieszczane w rodzinie długobiegów (Eupetidae) (np. Boles, 2007b), lecz zob. Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) na podstawie Toon et al. (2012).

Rodzaj: Ptilorrhoa Peters,JL, 1940 (f.)

Rodzaj: Cinclosoma Vigors & Horsfield, 1827 (n.)


Rodzina: CAMPEPHAGIDAE Vigors, 1825 - LISZKOJADY - MINIVETS AND CUCKOOSHRIKES

Wersja: 2017-03-18
2 podrodziny, 11 rodzajów, 85 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż liszkojady stanową takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides. Szereg wcześniejszych badań sugeruje bliższe pokrewieństwo liszkojadów z przedstawicielami nadrodziny Malaconotoidea (zob. m.in. Fuchs et al., 2006b, 2007b, Irestedt et al., 2008, Norman et al., 2009b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a), lecz zob. również Jønsson et al. (2011) i Claramunt & Cracraft (2015). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na Jønsson et al. (2010c,d, 2016); zob. też Fuchs et al. (2007b).

Podrodzina: PERICROCOTINAE Sundevall, 1872 - PURPURKI

Rodzaj: Pericrocotus Boie, 1826 (m.)

Podrodzina: CAMPEPHAGINAE Vigors, 1825 - LISZKOJADY

Rodzaj: Coracina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Ceblepyris Cuvier, 1816 (m.)

Rodzaj: Campephaga Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Lobotos Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Campochaera Sharpe, 1878 (f.)

Rodzaj: Malindangia Mearns, 1907 (f.)

Rodzaj: Edolisoma Jacquinot & Pucheran, 1853 (n.)

Rodzaj: Celebesica Strand, 1928 (f.)

Rodzaj: Cyanograucalus Hartlaub, 1861 (m.)

Rodzaj: Lalage Boie, 1826 (f.)


Rodzina: MOHOUIDAE Mathews, 1946 - MAORYSKI - YELLOWHEAD AND ALLIES

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Maoryski dawniej umieszczane były w różnych rodzinach jak sikory (Paridae), tymaliowate (Timaliidae), ziemnodrozdy (Orthonychidae), liszkojady (Campephagidae), pokrzewkowate (Sylviidae), chwostkowate (Maluridae), buszówkowate (Acanthizidae), czy fletówki (Pachycephalidae) (Boles, 2007a), lecz zob. Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012) i Gibb et al. (2015). Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a) sugerują, iż maoryski leżą stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich przedstawicieli infrarzędu Corvides. Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) wskazują, iż maoryski są najbliżej spokrewnione z kowaliczkami (Neosittidae) i wraz z nimi stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides.

Rodzaj: Mohoua Lesson, 1837 (f.)

Rodzaj: Finschia Hutton,FW, 1903 (f.)


Rodzina: NEOSITTIDAE Ridgway, 1904 - KOWALICZKI - SITTELLAS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) wskazują, iż kowaliczki są najbliżej spokrewnione z maoryskami (Mohouidae) i wraz z nimi stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich kolejnych przedstawicieli infrarzędu Corvides; zob. również Aggerbeck et al. (2014), Claramunt & Cracraft (2015) i Jønsson et al. (2016a). Systematyka gatunków rodzaju Daphoenositta niejasna (zob. Noske, 2007, Christidis & Boles, 2008).

Rodzaj: Daphoenositta De Vis, 1897 (f.)


Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż rodziny Pachycephalidae do Oriolidae tworzą grupę blisko spokrewnionych rodzin (w randze nadrodziny Orioloidea), siostrzaną w stosunku do przedstawicieli nadrodzin (Malaconotoidea + Corvoidea); potrzeba dalszych badań dla potwierdzenia statusu tej grupy, jak również ustalenia pokrewieństwa w jej obrębie.

Rodzina: PACHYCEPHALIDAE Swainson, 1831 - FLETÓWKI - WHISTLERS

Wersja: 2017-03-18
5 rodzajów, 58 gatunków
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż fletówki są najbliżej spokrewnione z wilgowatymi (Oriolidae), lecz zob. również Aggerbeck et al. (2014). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) za Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2010a, 2014, 2016) i Andersen et al. (2014a); zob. też Dumbacher et al. (2008), Jønsson et al. (2008a) i Zuccon & Ericson (2012). Rodzaj Hylocitrea zwykle wymieniany wśród fletówek (np. Dickinson, 2003) okazał się być blisko spokrewniony z jemiołuszkami (Bombycillidae) (zob. Spellman et al., 2008). Ponadto rodzaje Eulacestoma, Falcunculus i Rhagologus zostały umieszczone w oddzielnych, monotypowych rodzinach, Aleadryas, Ornorectes i Oreoica w Oreoicidae, Pachycare w Acanthizidae (zob. Norman et al., 2009b), a Pitohui (s.s.) w Oriolidae. Systematyka części gatunków z rodzaju Pachycephala niejasna (zob. Jønsson et al., 2014, Andersen et al., 2014a, Eaton et al., 2016).

Rodzaj: Melanorectes Sharpe, 1877 (m.)

Rodzaj: Coracornis Riley, 1918 (m.)

Rodzaj: Pachycephala Vigors, 1825 (f.)

Rodzaj: Pseudorectes Sharpe, 1877 (m.)

Rodzaj: Colluricincla Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Rodzina: FALCUNCULIDAE Chenu & des Murs, 1853 - CZUBCE - SHRIKE-TITS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 3 gatunki
Systematyka: Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż czubce są najbliżej spokrewnione z górnikami (Oreoicidae); zob. również Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Czubce są czasami umieszczane w rodzinie fletówek (Pachycephalidae). Systematyka gatunków z rodzaju Falcunculus dyskusyjna (zob. Schodde & Mason, 1999, Christidis & Boles, 2008).

Rodzaj: Falcunculus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: OREOICIDAE Schodde & Christidis, 2014 - GÓRNIKI - AUSTRALO-PAPUAN BELLBIRDS

Wersja: 2017-03-18
3 rodzaje, 3 gatunki
Systematyka: Rodzina ostatnio wyodrębniona z rodziny fletówek (Pachycephalidae) (Reddy & Cracraft, 2007, Dumbacher et al., 2008, Jønsson et al., 2011, Norman et al., 2009b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Schodde & Christidis, 2014, Jønsson et al., 2016a). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż górniki są najbliżej spokrewnione z czubcami (Falcunculidae).

Rodzaj: Aleadryas Iredale, 1956 (f.)

Rodzaj: Ornorectes Iredale, 1956 (m.)

Rodzaj: Oreoica Gould, 1838 (f.)


Rodzina: PSOPHODIDAE Bonaparte, 1854 - TRZASKACZE - WHIPBIRDS AND WEDGEBILLS

Wersja: 2017-05-11
2 rodzaje, 5 gatunków
Systematyka: Trzaskacze dawniej umieszczane były w rodzinie pieszaków (Cinclosomatidae) lub długobiegów (Eupetidae), lecz nie są z nimi blisko spokrewnione (zob. Norman et al., 2009b, Jønsson et al., 2011, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Moyle et al., 2016); potrzeba dalszych badań dla ustalenia ich najbliższego pokrewieństwa. Ostatnie badania (Jønsson et al., 2016) sugerują, iż rodzaj Psophodes nie jest monofiletyczny względem Androphobus.

Rodzaj: Androphobus Hartert,E & Paludan, 1934 (m.)

Rodzaj: Psophodes Vigors & Horsfield, 1827 (m.)


Rodzina: EULACESTOMATIDAE Schodde & Christidis, 2014 - KORALNICZKI - PLOUGHBILL

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina o bliżej nieokreślonym pokrewieństwie (zob. Norman et al., 2009b, Jønsson et al., 2011, Aggerbeck et al., 2014, Schodde & Christidis, 2014, Jønsson et al., 2016a). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż koralniczki stanowią takson siostrzany w stosunku wszystkich przedstawicieli nadrodziny "Orioloidea". Koralniczki są często umieszczane w rodzinie fletówek (Pachycephalidae) lub czubców (Falcunculidae).

Rodzaj: Eulacestoma De Vis, 1894 (n.)


Rodzina: PARAMYTHIIDAE Sclater,PL, 1893 - JAGODNIKI - PAINTED BERRYPECKERS

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Jagodniki były często włączane do rodziny jagodziaków (Melanocharitidae), lecz zob. m.in. Barker et al. (2002, 2004), Jønsson et al. (2011), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują, iż jagodniki są najbliżej spokrewnione z wireonkowatymi (Vireonidae).

Rodzaj: Oreocharis Salvadori, 1876 (f.)

Rodzaj: Paramythia De Vis, 1892 (f.)


Rodzina: VIREONIDAE Swainson, 1837 - WIREONKOWATE - SHRIKE-BABBLERS, ERPORNIS AND VIREOS

Wersja: 2017-06-18
8 rodzajów, 62 gatunki
Systematyka: Pokrewieństwo wireonkowatych w stosunku do pozostałych przedstawicieli Corvida nie zostało ostatecznie ustalone. Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż wireonkowate są najbliżej spokrewnione z jagodnikami (Paramythiidae). Porządek systematyczny w obrębie wireonkowatych (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Slager et al. (2014) i Reddy & Cracraft (2007) (zmiany zaakceptowane przez SACC i NACC); zob. również Jønsson et al. (2016). Rodzaje Pteruthius i Erpornis były do niedawna umieszczane w rodzinie tymaliowatych (Timaliidae) (np. Sibley & Monroe, 1990, Collar & Robson, 2007), lecz zob. Barker et al. (2004) i Reddy & Cracraft (2007); ewentualnie rodzaje te mogą być umieszczone w odrębnych (pod)rodzinach (badania Jønsson et al., 2016a sugerują potrzebę umieszczenia rodzaju Pteruthius w osobnej monotypowej rodzinie). Pozycja systematyczna Pachysylvia hypochrysea niejasna (Slager et al., 2014). Porządek systematyczny w obrębie rodzaju Pteruthius za Reddy (2008). Szereg gatunków wymaga rewizji taksonomicznej, w tym Cyclarhis gujanensis, Vireolanius leucotis, Tunchiornis ochraceiceps, Vireo plumbeus, V. flavoviridis, V. olivaceus (zob. Slager et al., 2014, Battey & Klicka, 2017).

Rodzaj: Pteruthius Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Erpornis Hodgson, 1844 (f.)

Rodzaj: Cyclarhis Swainson, 1824 (f.)

Rodzaj: Hylophilus Temminck, 1822 (m.)

Rodzaj: Vireolanius Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Tunchiornis Slager & Klicka, 2014b (m.) S

Rodzaj: Pachysylvia Bonaparte, 1850 (f.) S

Rodzaj: Vireo Vieillot, 1808 (m.)


Rodzina: ORIOLIDAE Vigors, 1825 - WILGOWATE - ORIOLES, FIGBIRDS AND ALLIES

Wersja: 2017-03-18
4 podrodziny, 4 rodzaje (w tym 1 wymarły), 36 gatunków (w tym 2 wymarłe)
Systematyka: Pokrewieństwo wilgowatych w stosunku do pozostałych przedstawicieli Corvida nie zostało ostatecznie ustalone. Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż wilgowate są najbliżej spokrewnione z fletówkami (Pachycephalidae). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje, gatunki) za Jønsson et al. (2008a, 2010b, 2016a,b), Johansson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Rodzaj Pitohui był do niedawna włączany do rodziny fletówek (Pachycephalidae) (np. Boles, 2007a) lub Colluricinclidae (np. Dickinson, 2003), lecz zob. Jønsson et al. (2008a, 2010b, 2011, 2016a), Johansson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Wymarły rodzaj Turnagra był do niedawna określany jako incertae sedis lub też włączany do fletówek (Pachycephalidae) lub altanników (Ptilonorhynchidae), lecz zob. Johansson et al. (2011), Zuccon & Ericson (2012) i Jønsson et al. (2016). Część gatunków z rodzaju Oriolus wymaga rewizji taksonomicznej (zob. Jønsson et al., 2010b).

Podrodzina: PITOHUINAE Christidis & Schodde, 2014 - FLETOWCE

Rodzaj: Pitohui Lesson, 1831 (m.)

Podrodzina: SPHECOTHERINAE Mathews & Iredale, 1920 - FIGOJADY

Rodzaj: Sphecotheres Vieillot, 1816 (m.)

Podrodzina: TURNAGRINAE Buller, 1888 - RDZAWKI

Rodzaj: Turnagra Lesson, 1837 (f.)

Podrodzina: ORIOLINAE Vigors, 1825 - WILGI

Rodzaj: Oriolus Linnaeus, 1766 (m.)


Nadrodzina: MALACONOTOIDEA Swainson, 1824

Grupa blisko spokrewnionych rodzin, przy czym ich wzajemne pokrewieństwo nie zostało w sposób dostateczny ustalone (zob. m.in. Barker et al., 2004, Jønsson et al., 2011, Norman et al., 2009b, Fuchs et al., 2012b, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016) sugerują następujące pokrewieństwo u podstawy tej nadrodziny: (Machaerirhynchidae (Artamidae (Rhagologidae (pozostałe rodziny)))); potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań (zob. niepublikowane badania Oliveros, 2015).

Rodzina: RHAGOLOGIDAE Schodde & Christidis, 2014 - ŁUSKOWCZYKI - FALSE WHISTLER

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina ostatnio wyodrębniona z fletówek (Pachycephalidae) (zob. Schodde & Christidis, 2014), przy czym jej pokrewieństwo w stosunku do pozostałych przedstawicieli nadrodziny Malaconotoidea wymaga dalszych badań (zob. Jønsson et al., 2008a, 2011, 2016, Norman et al., 2009b, Fuchs et al., 2012b, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Moyle et al., 2016).

Rodzaj: Rhagologus Stresemann & Paludan, 1934 (m.)


Rodzina: MACHAERIRHYNCHIDAE Schodde & Mason, 1999 - SZUFLODZIOBKI - BOATBILLS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 2 gatunki
Systematyka: Szuflodziobki były do niedawna włączane do rodziny monarek (Monarchidae), lecz zob. Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011, 2012a), Fuchs et al. (2012b), Aggerbeck et al. (2014) i Jønsson et al. (2016a). Badania na poziomie genomów (Moyle et al., 2016, Oliveros, 2015) sugerują, iż szuflodziobki stanowią takson siostrzany w stosunku do wszystkich przedstawicieli nadrodziny Malaconotoidea.

Rodzaj: Machaerirhynchus Gould, 1851 (m.)


Rodzina: ARTAMIDAE Vigors, 1825 - OSTROLOTY - WOODSWALLOWS, AUSTRALIAN MAGPIES AND ALLIES

Wersja: 2017-03-18
3 podrodziny, 6 rodzajów, 24 gatunki
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny (podrodziny, rodzaje) bazuje na Kearns et al. (2013) i Aggerbeck et al. (2014); zob. również Barker et al. (2002, 2004), Moyle et al. (2006b), Norman et al. (2009b), Jønsson et al. (2011) i Zuccon & Ericson (2012). Srokacze (Cractinae) są często podnoszone do rangi rodziny (np. Dickinson, 2003), lecz zob. Christidis & Boles (2008) i Jønsson et al. (2016a).

Podrodzina: PELTOPSINAE Schodde & Christidis, 2014 - BIAŁOUCHY

Rodzaj: Peltops Wagler, 1829 (m.)

Podrodzina: CRACTICINAE Chenu & des Murs, 1853 - SROKACZE

Rodzaj: Strepera Lesson, 1831 (f.)

Rodzaj: Melloria Mathews, 1912 (f.)

Rodzaj: Gymnorhina Gray,GR, 1840 (f.)

Rodzaj: Cracticus Vieillot, 1816 (m.)

Podrodzina: ARTAMINAE Vigors, 1825 - OSTROLOTY

Rodzaj: Artamus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: PLATYSTEIRIDAE Sundevall, 1872 - KRĘPACZKI - WATTLE-EYES AND BATISES

Wersja: 2017-03-18
4 rodzaje, 29 gatunków
Systematyka: Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Njabo et al. (2008) i Fuchs et al. (2012b); zob. również Jønsson et al. (2016). Powyższe badania sugerują, iż rodzaje Dyaphorophyia i Batis nie są monofiletyczne; potrzeba dalszych bardziej kompletnych badań. Rodzaj Lanioturdus jest często umieszczany w rodzinie dzierzbików (Malaconotidae), lecz zob. m.in. Fuchs et al. (2004).

Rodzaj: Lanioturdus Waterhouse, 1838 (m.)

Rodzaj: Batis Boie, 1833 (f.)

Rodzaj: Dyaphorophyia Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Platysteira Jardine & Selby, 1830 (f.)


Rodzina: VANGIDAE Swainson & Richardson,J, 1832 - WANGOWATE - VANGAS, HELMET-SHRIKES AND SHRIKE-FLYCATCHERS

Wersja: 2017-03-18
2 podrodziny, 21 rodzajów, 36 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (podrodziny, rodzaje) bazuje na badaniach Reddy et al. (2012) i Jønsson et al. (2012a); zob. również Johansson et al. (2008b), Fuchs et al. (2012b) i Jønsson et al. (2016). Pozycja systematyczna rodzaju Philentoma wymaga dalszych badań (zob. Reddy et al., 2012 i niepublikowane badania Oliveros, 2015). Rodzina składa się z szeregu rodzajów do niedawna umieszczanych w różnych rodzinach: Philentoma - w Monarchidae (np. Coates et al., 2006), Prionops - Prionopidae (np. Allan, 2009) lub Malaconotidae (np. Dickinson, 2003), Megabyas, Bias i Pseudobias - Platysteiridae (np. Louette, 2006), Hemipus i Tephrodornis - Campephagidae (np. Taylor, 2005), Newtonia - Sylviidae (np. Sibley & Monroe, 1990, Bairlein et al., 2006), Mystacornis - Timaliidae (np. Collar & Robson, 2006), Tylas - Pycnonotidae. Nowo opisany gatunek Hypositta perdita Peters,DS, 1996 obecnie traktowany jest jako synonim Oxylabes madagascariensis (zob. Fjeldså et al., 2013).

Podrodzina: VANGINAE Swainson & Richardson,J, 1832 - WANGI

Rodzaj: Newtonia Schlegel, 1867 (f.)

Rodzaj: Tylas Hartlaub, 1862 (f.)

Rodzaj: Calicalicus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Hypositta Newton,A, 1881 (f.)

Rodzaj: Leptopterus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Cyanolanius Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Mystacornis Sharpe, 1870 (m.)

Rodzaj: Pseudobias Sharpe, 1870 (m.)

Rodzaj: Vanga Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Schetba Lesson, 1831 (f.)

Rodzaj: Euryceros Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Xenopirostris Bonaparte, 1850 (m.)

Rodzaj: Oriolia Geoffroy Saint-Hilaire,I, 1838 (f.)

Rodzaj: Falculea Geoffroy Saint-Hilaire,I, 1836 (f.)

Rodzaj: Artamella Sclater,WL, 1924 (f.)

Podrodzina: PRIONOPINAE Bonaparte, 1853 - CZOŁOCZUBY

Rodzaj: Prionops Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Hemipus Hodgson, 1844 (m.)

Rodzaj: Tephrodornis Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Megabyas Verreaux,J & Verreaux,E, 1855 (m.)

Rodzaj: Bias Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Philentoma Eyton, 1845 (f.)


Rodzina: PITYRIASIDAE Mayr & Amadon, 1951 - GOŁOGŁOWY - BRISTLEHEAD N

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Monotypowa rodzina, której najbliższe pokrewieństwo nie zostało dostatecznie ustalone (zob. Moyle et al., 2006b, Fuchs et al., 2012b, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a).

Rodzaj: Pityriasis Lesson, 1839 (f.)


Rodzina: AEGITHINIDAE Gray,GR, 1869 - PASKOWNIKI - IORAS

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 4 gatunki
Systematyka: Monotypowa rodzina, której najbliższe pokrewieństwo nie zostało dostatecznie określone (zob. m.in Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a). Niepublikowane badania Oliveros (2015) wskazują, iż paskowniki stanowią takson siostrzany w stosunku do Malaconotidae. Pokrewieństwo w obrębie rodziny słabo zbadane.

Rodzaj: Aegithina Vieillot, 1816 (f.)


Rodzina: MALACONOTIDAE Swainson, 1824 - DZIERZBIKI - BUSH-SHRIKES, PUFFBACKS AND TCHAGRAS

Wersja: 2017-03-18
9 rodzajów, 46 gatunków
Systematyka: Niepublikowane badania Oliveros (2015) wskazują, iż dzierzbiki stanowią takson siostrzany w stosunku do Aegithinidae. Porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Fuchs et al. (2004, 2005, 2012b), Johansson et al. (2008b) i Nguembock et al. (2008a); zob. również Jønsson et al. (2016). Potrzeba bardziej kompletnych badań. Systematyka Laniarius aethiopicus s.l. wymaga dalszych badań (zob. Finch et al., 2016).

Rodzaj: Malaconotus Swainson, 1824 (m.)

Rodzaj: Dryoscopus Boie, 1826 (m.)

Rodzaj: Bocagia Shelley, 1894 (f.)

Rodzaj: Tchagra Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Nilaus Swainson, 1827 (m.)

Rodzaj: Chlorophoneus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Laniarius Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Rhodophoneus von Heuglin, 1870 (m.)

Rodzaj: Telophorus Swainson, 1832 (m.)


Nadrodzina: CORVOIDEA Leach, 1825

Grupa blisko spokrewnionych rodzin, przy czym ich wzajemne pokrewieństwo nie zostało w sposób dostateczny ustalone (zob. m.in. Barker et al., 2004, Norman et al., 2009b, Jønsson et al., 2011, Zuccon & Ericson, 2012, Aggerbeck et al., 2014, Jønsson et al., 2016a, Moyle et al., 2016). Dicruridae (Barker et al., 2004) lub Rhipiduridae (Aggerbeck et al., 2014) stanowią pierwsze odgałęzienie Corvoidea; zob. również Claramunt & Cracraft (2015) i Jønsson et al. (2016a).

Rodzina: DICRURIDAE Vigors, 1825 - DZIWOGONY - DRONGOS

Wersja: 2017-05-12
1 rodzaj, 23 gatunki
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny za Pasquet et al. (2007); zob. również Jønsson et al. (2016). Rodzaj Chaetorhynchus zwykle umieszczany w rodzinie dziwogonów (np. Dickinson, 2003, Rocamora & Yeatman-Berthelot, 2009) okazał się być bliżej spokrewniony z wachlarzówkowatymi (Rhipiduridae) (zob. m.in. Barker et al., 2004, Norman et al., 2009b, Nyári et al., 2009a, Jønsson et al., 2011). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej (zob. m.in. Eaton et al., 2016).

Rodzaj: Dicrurus Vieillot, 1816 (m.)


Rodzina: RHIPIDURIDAE Sundevall, 1872 - WACHLARZÓWKOWATE - FANTAILS

Wersja: 2017-05-13
3 rodzaje, 46 gatunków
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodzaju Rhipidura bazuje na Nyári et al. (2009b) i Sánchez-González & Moyle (2011); zob. również Jønsson et al. (2016). Podział na podrodzina za Schodde & Christidis (2014); badania Jønsson et al. (2016a) sugerują potrzebę podniesienia Lamproliinae do rangi rodziny (zob. równiez niepublikowane badania Oliveros, 2015). Rodzaj Lamprolia był do niedawna umieszczany wśród monarek (Monarchidae) (np. Dickinson, 2003, Coates et al., 2006), lecz zob. Irestedt et al. (2008) i Jønsson et al. (2011); podobnie Chaetorhynchus - był umieszczany wśród dziwogonów (Dicruridae) (np. Dickinson, 2003, Rocamora & Yeatman-Berthelot, 2009), lecz zob. m.in. Barker et al. (2004), Irestedt et al. (2008) i Norman et al. (2009b). Gatunek 'Rhipidura' (= Chelidorhynx) hypoxantha okazał się być przedstawicielem nowo wyodrębnionej rodziny - owadówek (Stenostiridae) (zob. Nyári et al., 2009b). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej (zob. m.in. Eaton et al., 2016).

Podrodzina: LAMPROLIINAE Schodde & Christidis, 2014 - SATYNKI

Rodzaj: Chaetorhynchus Meyer,AB, 1874 (m.)

Rodzaj: Lamprolia Finsch, 1874 (f.)

Podrodzina: RHIPIDURINAE Sundevall, 1872 - WACHLARZÓWKI

Rodzaj: Rhipidura Vigors & Horsfield, 1827 (f.)


Rodzina: LANIIDAE Rafinesque, 1815 - DZIERZBY - SHRIKES

Wersja: 2017-03-18
4 rodzaje, 34 gatunki
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z krukowatymi (Corvidae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Jønsson et al., 2011, Aggerbeck et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Ostatnie badania sugerują, iż tradycyjnie umieszczany w rodzinie krukowatych kruczak (Platylophus galericulatus) może być bliżej spokrewniony z dzierzbami (Jønsson et al., 2008b, 2016, Aggerbeck et al., 2014, Oliveros, 2015); potrzeba dalszych badań. Jønsson et al. (2016) sugerują, iż rodzaj Lanius nie jest monofiletyczny względem Corvinella.

Rodzaj: Corvinella Lesson, 1831 (f.)

Rodzaj: Urolestes Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Eurocephalus Smith,A, 1836 (m.)

Rodzaj: Lanius Linnaeus, 1758 (m.)


Rodzina: CORVIDAE Leach, 1820 - KRUKOWATE - CROWS AND JAYS

Wersja: 2017-05-13
22 rodzaje, 126 gatunków
Systematyka: Rodzina najbliżej spokrewniona z dzierzbami (Laniidae) (zob. m.in. Barker et al., 2002, 2004, Jønsson et al., 2011, Aggerbeck et al., 2014, Claramunt & Cracraft, 2015, Moyle et al., 2016). Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje głównie na badaniach Ericson et al. (2005) i Bonaccorso Peterson (2007); zob. również Ekman & Ericson (2006) i Jønsson et al. (2016). Ostatnie badania sugerują, iż rodzaj Platylophus może być bliżej spokrewniony z dzierzbami (Laniidae) (Jønsson et al., 2008b, 2016, Aggerbeck et al., 2014, Oliveros, 2015); potrzeba dalszych badań. Ponadto zwykle wymieniany wśród krukowatych Pseudopodoces humilis okazał się być przedstawicielem rodziny sikor (Paridae) (zob. m.in. James et al., 2003).

Rodzaj: Platylophus Swainson, 1832 (m.)

Rodzaj: Platysmurus Reichenbach, 1850 (m.)

Rodzaj: Temnurus Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Crypsirina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Dendrocitta Gould, 1833 (f.)

Rodzaj: Pyrrhocorax Tunstall, 1771 (m.)

Rodzaj: Urocissa Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Cissa Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Perisoreus Bonaparte, 1831 (m.)

Rodzaj: Cyanopica Bonaparte, 1850 (f.)

Rodzaj: Garrulus Brisson, 1760 (m.)

Rodzaj: Zavattariornis Moltoni, 1938 (m.)

Rodzaj: Ptilostomus Swainson, 1837 (m.)

Rodzaj: Podoces Fischer,JG, 1821 (m.)

Rodzaj: Pica Brisson, 1760 (f.)

Rodzaj: Nucifraga Brisson, 1760 (f.)

Rodzaj: Corvus Linnaeus, 1758 (m.)

Rodzaj: Cyanolyca Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Gymnorhinus zu Wied, 1841 (m.)

Rodzaj: Aphelocoma Cabanis, 1851 (f.)

Rodzaj: Cyanocitta Strickland, 1845 (f.)

Rodzaj: Cyanocorax Boie, 1826 (m.)


Rodzina: MONARCHIDAE Bonaparte, 1854 - MONARKI - MONARCHS

Wersja: 2017-05-12
16 rodzajów, 98 gatunków (w tym 4 wymarłe)
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje) bazuje na badaniach Andersen et al. (2015a); zob. również Pasquet et al. (2002), Filardi & Moyle (2005), Filardi & Smith (2005), Fabre et al. (2012, 2014) i Jønsson et al. (2016). Rodzaj Grallina był do niedawna często umieszczany w osobnej rodzinie - Grallinidae (np. Tingay & Tingay, 2009). Pozycja systematyczna rodzaju Eutrichomyias wymaga badań. Ostatnie badania sugerują, iż rodzaje Pomarea i Mayornis nie są monofiletyczne (Andersen et al., 2015a). Porządek systematyczny w obrębie rodzajów: Myiagra, Symposiachrus i Clytorhynchus za Andersen et al. (2015a). Szereg gatunków wymaga rewizji systematycznej, w tym w szczególności Arses telescophthalmus, Myiagra alecto, Symposiachrus trivirgatus, Monarcha castaneiventris, Mayrornis lessoni, Terpsiphone affinis, T. rufiventer, T. viridis (zob. Fabre et al., 2012, 2014, Andersen et al., 2015a); potrzeba dalszych badań.

Rodzaj: Grallina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Arses Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Myiagra Vigors & Horsfield, 1827 (f.)

Rodzaj: Symposiachrus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Carterornis Mathews, 1912 (m.)

Rodzaj: Metabolus Bonaparte, 1854 (m.)

Rodzaj: Monarcha Vigors & Horsfield, 1827 (m.)

Rodzaj: Pomarea Bonaparte, 1854 (f.)

Rodzaj: Chasiempis Cabanis, 1847 (f.)

Rodzaj: Neolalage Mathews, 1928 (f.)

Rodzaj: Mayrornis Wetmore, 1932 (m.)

Rodzaj: Clytorhynchus Elliot, 1870 (m.)

Rodzaj: Trochocercus Cabanis, 1851 (m.)

Rodzaj: Hypothymis Boie, 1826 (f.)

Rodzaj: Eutrichomyias Meise, 1939 (m.)

Rodzaj: Terpsiphone Gloger, 1827 (f.)


Rodzina: CORCORACIDAE Mathews, 1927 - SKAŁOWRONY - AUSTRALIAN MUDNESTERS N

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Niewielka rodzina, której najbliższe pokrewieństwo nie zostało dostatecznie ustalone (zob. niepublikowane badania Oliveros, 2015).

Rodzaj: Corcorax Lesson, 1831 (m.)

Rodzaj: Struthidea Gould, 1837 (f.)


Rodzina: MELAMPITTIDAE Schodde & Christidis, 2014 - CZARNIAKI - MELAMPITTAS

Wersja: 2017-03-18
2 rodzaje, 2 gatunki
Systematyka: Czarniaki były do niedawna umieszczane w Orthonychidae (s.l.) lub Eupetidae, lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Barker et al. (2004), Jønsson et al. (2011), Aggerbeck et al. (2014), Schodde & Christidis (2014), Andersen et al. (2015a) i Jønsson et al. (2016a); potrzeba dalszych badań filogenetycznych dla określenia ich najbliższego pokrewieństwa. Niepublikowane badania Oliveros (2015) sugerują, iż czarniaki stanowią takson siostrzany w stosunku do (Laniidae + Corvidae).

Rodzaj: Melampitta Schlegel, 1871 (f.)

Rodzaj: Megalampitta Schodde & Christidis, 2014 (f.)


Rodzina: IFRITIDAE Schodde & Christidis, 2014 - MODROGŁÓWKI - IFRIT

Wersja: 2017-03-18
1 rodzaj, 1 gatunek
Systematyka: Modrogłówki były dawniej umieszczane w takich rodzinach jak Timaliidae, Orthonychidae (s.l.) i Eupetidae, lecz zob. Jønsson et al. (2008a, 2011), Norman et al. (2009b), Aggerbeck et al. (2014), Schodde & Christidis (2014), Andersen et al. (2015a) i Jønsson et al. (2016a); potrzeba dalszych badań filogenetycznych dla określenia ich najbliższego pokrewieństwa. Niepublikowane badania Oliveros (2015) sugerują, iż modrogłówki są najbliżej spokrewnione z Paradisaeidae.

Rodzaj: Ifrita Rothschild, 1898 (f.)


Rodzina: PARADISAEIDAE Vigors, 1825 - CUDOWRONKI - BIRDS OF PARADISE

Wersja: 2017-07-10
14 rodzajów, 43 gatunki
Systematyka: Przyjęty porządek systematyczny w obrębie rodziny (rodzaje, gatunki) bazuje na badaniach Irestedt et al. (2009b); zob. również Jønsson et al. (2016).

Rodzaj: Lycocorax Bonaparte, 1853 (m.)

Rodzaj: Phonygammus Lesson & Garnot, 1826 (m.)

Rodzaj: Manucodia Boddaert, 1783 (m.)

Rodzaj: Pteridophora Meyer,AB, 1894 (f.)

Rodzaj: Parotia Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Seleucidis Lesson, 1835 (m.)

Rodzaj: Drepanornis Sclater,PL, 1873 (m.)

Rodzaj: Semioptera Gray,GR, 1859 (f.)

Rodzaj: Lophorina Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Ptiloris Swainson, 1825 (m.) S

Rodzaj: Epimachus Cuvier, 1816 (m.)

Rodzaj: Astrapia Vieillot, 1816 (f.)

Rodzaj: Cicinnurus Vieillot, 1816 (m.)

Rodzaj: Paradisaea Linnaeus, 1758 (f.)



Ailuroedus buccoides: Irestedt et al. (2016) traktują wyróżniane (3) grupy podgatunków jako osobne gatunki; zob. również Pratt & Beehler (2014).

Ailuroedus crassirostris: Irestedt et al. (2016) traktują wyróżniane (7) grupy podgatunków jako osobne gatunki; zob. również Christidis & Boles (2008) i Pratt & Beehler (2014).

Amblyornis (macgregoriae) germanus: często używana jest nazwa germana (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Schodde & Bock (2016).

Malurus assimilis: gatunek ostatnio wyodrębniony z M. lamberti; zob. McLean et al. (2017).

Gliciphila undulata, G. notabilis: często umieszczane są w osobnym rodzaju - Glycifohia Mathews, 1929 (f.) (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Andersen et al. (2014b) i Marki et al. (2017).

Melionyx: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Melidectes (Wolters, 1979, Pratt & Beehler, 2014, Beehler & Pratt, 2016, Marki et al., 2017).

Meliphaga chrysogenys: gatunek często umieszczany w osobnym rodzaju - Oreornis van Oort, 1910 (m.) (np. przez Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017).

Gymnomyza (viridis) brunneirostris: badania Andersen et al. (2014b) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Foulehaio: obecnie zdefiniowany rodzaj bazuje na badaniach Andersen et al. (2014b) i Marki et al. (2017). Gatunek F. provocator wcześniej często umieszczany był w rodzaju Xanthotis lub w monotypowym rodzaju Meliphacator Mathews, 1930 (m.) (np. w del Hoyo & Collar, 2016), natomiast F. samoensis w rodzaju Gymnomyza.

Foulehaio carunculatus: badania Andersen et al. (2014b) sugerują podniesienie 3 wyróżnianych podgatunków do rangi gatunków.

Pycnopygius: rodzaj nie monofiletyczny (Marki et al., 2017); gatunki P. ixoides i P. cinereus są bliżej spokrewnione z rodzajami Certhionyx, Prosthemadera i Anthornis niż z P. stictocephalus i powinny być umieszczone w osobnym nowym rodzaju.

Philemon kisserensis: gatunek wyodrębniony z P. citreogularis (Sibley & Monroe, 1990, Higgins et al., 2008, Jønsson et al., 2016b, Eaton et al. 2016).

Philemon buceroides: gatunek wymagający rewizji systematycznej (Sibley & Monroe, 1990, Higgins et al., 2008, Pratt & Beehler, 2014, Jønsson et al., 2016b).

Sugomel lombokium: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Lichmera (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Marki et al. (2017); stwierdzone różnice genetyczne sugerują możliwość umieszczenia go w osobnym nowym rodzaju.

Vosea: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Melidectes (Andersen et al., 2014b, Marki et al., 2017).

Myzomela (rosenbergii) longirostris: Beehler & Pratt (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myzomela rubrotincta: gatunek ostatnio wyodrębniony z M. obscura (Marki et al., 2017, zob. również Eaton et al., 2016); split zaakceptowany przez del Hoyo & Collar (2016).

Myzomela (chloroptera) batjanensis: Eaton et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myzomela (wakoloensis) elisabethae: Eaton et al. (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu; zob. również Higgins et al. (2008).

Myzomela caledonica: gatunek często włączany do M. sanguinolenta (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Higgins et al. (2008), Dutson (2011), del Hoyo & Collar (2016) i Marki et al. (2017).

Myzomela (cardinalis) nigriventris: Pratt & Mittermeier (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Gerygone sulphurea: Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału na 3 gatunki.

Gerygone (flavolateralis) citrina: być może odrębny gatunek (zob. Mayr & Diamond, 2001, Dutson, 2011).

Gerygone insularis, G. modesta: gatunki często włączane do G. igata (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Sibley & Monroe (1990), Gregory (2007), Christidis & Boles (2008), Gill et al. (2010), del Hoyo & Collar (2016) i Marki et al. (2017).

Sericornis nigrorufus: gatunek zwykle umieszczany w rodzaju Crateroscelis (jako C. nigrorufa), lecz zob. Marki et al. (2017).

Cinclosoma (castanotum) clarum: badania Dolman & Joseph (2015, 2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Coracina (personata) alfrediana: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako osobny gatunek.

Coracina striata: wyróżniane grupy podgatunków podnoszone są przez Eaton et al. (2016) do rangi odrębnych gatunków.

Coracina javensis: wyróżniane grupy podgatunków traktowane są przez Eaton et al. (2016) jako osobne gatunki; zob. również Rasmussen & Anderton (2005).

Edolisoma tenuirostre: takson prawdopodobnie powinien zostać podzielony na szereg mniejszych gatunków; zob. Eaton et al. (2016).

Lalage (atrovirens) leucoptera: Beehler & Pratt (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Pachycephala (implicata) richardsi: badania Jønsson et al. (2014) sugerują status gatunku dla tego taksonu; zob. również Mayr & Diamond (2001), Boles (2007a) i Dutson (2011).

Pachycephala cinerea: syn. P. grisola (Blyth, 1843) (zob. Walters, 2003).

Pachycephala homeyeri: Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału taksonu na 2 gatunki.

Pachycephala calliope, P. arthuri, P. sharpei: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. macrorhyncha na podstawie badań Jønsson et al. (2014); zob. również Eaton et al. (2016).

Pachycephala (griseonota) johni: takson traktowany przez Eaton et al. (2016) jako odrębny gatunek.

Pachycephala collaris, P. rosseliana: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. citreogaster; zob. Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a); zob. również Pratt & Beehler (2014) i Beehler & Pratt (2016).

Pachycephala chlorura, P. vanikorensis: gatunki ostatnio wyodrębnione z P. citreogaster; zob. Jønsson et al. (2014). P. chlorura prawdopodobnie wymaga dalszej rewizji taksonomicznej.

Pachycephala feminina: gatunek wyodrębniony z P. orioloides na podstawie badań Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a); zob. również Dutson (2011).

Pachycephala occidentalis: gatunek wyodrębniony z P. pectoralis fuliginosa; zob. Joseph et al. (2014a), Jønsson et al. (2014) i Andersen et al. (2014a).

Psophodes (nigrogularis) leucogaster: sugerowany przez Schodde & Mason (1999) status gatunku dla tego taksonu został potwierdzony przez Burbidge et al. (2017), przy czym ostatnie badania wskazują, iż takson ten składa się z 2 podgatunków - nominatywnego leucogaster i oberon.

Tunchiornis: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Hylophilus (Slager et al., 2014, Slager & Klicka, 2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.) i NACC (Chesser et al., 2016).

Pachysylvia: rodzaj ostatnio wyodrębniony z Hylophilus (Slager et al., 2014, Slager & Klicka, 2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.) i NACC (Chesser et al., 2016). Pozycja, zwykle umieszczanego w rodzaju Vireo (zob. Chesser et al., 2016) gatunku P. hypochrysea niejasna (Slager et al., 2016).

Vireo bellii: badania Klicka,LB et al. (2016) sugerują status gatunków dla wyróżnianych grup podgatunków; zmiana nie zaakceptowana przez NACC (Chesser et al., 2017).

Vireo sclateri: gatunek do niedawna umieszczany w rodzaju Hylophilus (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Slager et al. (2014) i Slager & Klicka (2014b); zmiana zaakceptowana przez SACC (Remsen et al.).

Pitohui kirhocephalus: gatunek wymagający rewizji taksonomicznej (Dumbacher & Fleischer, 2001, Dumbacher et al., 2008, Pratt & Beehler, 2014, Beehler & Pratt, 2016).

Oriolus (melanotis) finschi: takson traktowany jako odrębny gatunek przez Eaton et al. (2016).

Oriolus decipiens: gatunek ostatnio wyodrębniony z O. bouroensis (Rheindt & Hutchinson, 2007, Jønsson et al.,2016b, Eaton et al., 2016).

Oriolus chinensis: Rasmussen & Anderton (2005), Jønsson et al. (2010b) i Eaton et al. (2016) sugerują potrzebę podziału taksonu na kilka gatunków.

Pityriasidae: czasami jest używana nazwa rodziny Pityriaseidae, lecz zob. Dickinson & Christidis (2014).

Laniarius nigerrimus: syn. L. liberatus Smith, Arctander, Fjeldså & Amir, 1991; zob. Nguembock et al. (2008a).

Dicrurus sharpei: gatunek ostatnio wyodrębniony z D. ludwigii (Fuchs et al., 2017a).

Dicrurus bracteatus: wyróżnione indonezyjskie grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Dicrurus hottentottus: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Lamprolia (victoriae) klinesmithi: badania Andersen et al. (2015a, w druku) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Rhipidura rufiventris: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako odrębne gatunki przez Eaton et al. (2016); zob. również Pratt & Beehler (2014). Status grupy setosa wymaga badań.

Rhipidura (cockerelli) coultasi: być może osobny gatunek, zob. Mayr & Diamond (2001) i Dutson (2011).

Rhipidura dryas: wyróżnione grupy podgatunków traktowane są jako osobne gatunki przez Eaton et al. (2016).

Rhipidura (drownei) ocularis: być może osobny gatunek, zob. Boles (2006) i Dutson (2011).

Rhipidura verreauxi: syn. R. spilodera Gray,GR, 1870 (zob. Dickinson & Watling, 2006).

Platysmurus (leucopterus) aterrimus: takson traktowany jako odrębny gatunek przez Eaton et al. (2016).

Pica pica: gatunek wymagający rewizji taksonomicznej (zob. Lee et al., 2003, Kryukov et al., 2004, Haring et al., 2007b, Zhang et al., 2012, Kryukov et al., 2017); potrzeba bardziej kompletnych badań.

Corvus enca: wyróżnione grupy podgatunków podnoszone są do rangi odrębnych gatunków przez Eaton et al. (2016); C. compilator traktowany jest jako podgatunek C. enca (s.s.).

Cyanocorax caeruleus: David & Dickinson (2016) sugerują, iż poprawna nazwa naukowa dla tego gatunku to C. coeruleus; zmiana nie została przyjęta przez SACC (Remsen et al.).

Myiagra (azureocapilla) castaneigularis: badania Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Myiagra (hebetior) eichhorni: być może osobny gatunek (z cervinicolor jako podgatunek); zob. Coates et al. (2006) i Dutson (2011).

Myiagra erythrops, M. freycineti, M. pluto: gatunki wyodrębnione z M. oceanica głównie na podstawie badań Fabre et al. (2014) i Andersen et al. (2015a); zob. również Sibley & Monroe (1990).

Myiagra (inquieta) nana: podgatunek często podnoszony do rangi gatunku (np. w Schodde & Mason, 1999, Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. Christidis & Boles (2008), Pratt & Beehler (2014), Fabre et al. (2014) i Andersen et al. (2015a).

Symposiachrus trivirgatus: Filardi & Smith (2005), Pratt & Beehler (2014), Andersen et al. (2015a) i Eaton et al. (2016) wskazują na potrzebę podziału taksonu na przynajmniej 2 odrębne gatunki.

Symposiachrus (vidua) squamulatus: być może osobny gatunek, zob. Mayr & Diamond (2001), Dutson (2011) i Andersen et al. (2015a).

Symposiachrus (browni) nigrotectus: być może osobny gatunek (z ganongae jako podgatunek), zob. Mayr & Diamond (2001), Dutson (2011) i Andersen et al. (2015a).

Clytorhynchus (vitiensis) powelli: Pratt & Mittermeier (2016) sugerują status gatunku dla tego taksonu.

Hypothymis (azurea) puella: badania Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Terpsiphone (cinnamomea) unirufa: badania Fabre et al. (2012) i Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tego taksonu. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Terpsiphone (affinis) floris: Fabre et al. (2012) i Andersen et al. (2015a) sugerują status gatunku dla tej grupy podgatunków. Split zaakceptowany przez Eaton et al. (2016).

Corcoracidae: czasami używana jest nazwa Struthideidae Mathews, 1924, lecz zob. ICZN (2016).

Corcorax melanorhamphos: często używana jest nazwa gatunkowa C. melanoramphos (np. w Dickinson & Christidis, 2014), lecz zob. ICZN (2016).

Lycocorax pyrrhopterus: takson prawdopodobnie składający się z 2-3 odrębnych gatunków; zob. Eaton et al. (2016).

Lophorina minor, L. niedda: gatunki ostatnio wyodrębnione z L. superba (Irestedt et al., w druku).

Ptiloris: badania Irestedt et al. (2009b) sugerowały potrzebę włączenia rodzaju do Lophorina - co zostało zaakceptowane m.in. przez Dickinson & Christidis (2014), lecz zob. Irestedt et al. (w druku).